Her yıl 25 Mart geldiğinde heyecanlanırım. Gebze basın tarihinin canlı şahidi, Yeni Gebze Gazetesi’nin kuruluş günü hatırına, o günleri bir kez daha hatırlar ve anılarımı tazelerim.

Yeni Gebze Gazetesi’nin 25 Mart 1985’teki kuruluşundan bu yana 41 yıl geçti. 41 yıl önce, 25 yaşında bir genç olarak Gebze’de gazete kurma kararı verdiğimde, ilk gazetecilik dersini rahmetli babam Mustafa Kahraman’dan almıştım. Babamın gazetecilikle ilgili vasiyetini ve nasihatlerini hiç unutmuyor, sürekli hatırlıyorum.

Bu gün 25 Mart 2025 yeni Gebze Gazetemizin kuruluşunun 41. yılında bana hiç unutamayacağım gazetecilik vasiyet ve nasihatini veren merhum babamı rahmet ve minnetle anarken Gebze gazetesinin kuruluş hikayesini bir kez daha sizlerle paylaşmak istiyorum.

41 yıl önce Yeni Gebze Gazetesi olarak kurulan gazetemiz, bugün Gazete Gebze adıyla, kardeşim Yunus Kahraman yönetiminde başarılı bir şekilde yayın hayatına devam etmektedir.

Bugün birçok gazete kağıt baskısını durdurmuş olmasına rağmen, 1985 yılından bu yana 41 yıldır kağıt baskısı yaparak yayın hayatına devam etmesi büyük bir başarıdır. Gazete Gebze yönetimine başarılar diliyorum. Gazete Gebze, gerçekten çok önemli bir misyonu başarıyla sürdürmekte ve bu, basın tarihimiz açısından son derece değerlidir.

Gazete Gebze, Cumhurbaşkanlığı İletişim Başkanlığı ve Basın İlan Kurumu’na akredite olarak kağıt baskı yapan, Türkiye genelinde az sayıda yayınlanan gazetelerden biridir ve Anadolu basınının yüz akıdır.

GAZETECİLİK MESLEĞİNDE 51 YIL

Yeni Gebze’den Gazete Gebze’ye 41 yıl geride kaldı. Biz de gazeteci ve belgeselci olarak 51 yılı geride bıraktık; gazetecilikte yarım asrı geride bırakmanın gururunu yaşıyoruz.

Gazetecilik Mesleğine Ne Zaman Başladım?

Gazetecilik mesleğinde ilk kez kalemi elime 1975 yılında, Trabzon’da okurken aldım. Ufuk Gazetesi’nde Trabzon tarihi ile ilgili bir deneme yazmış ve hafta sonları haftalık Ufuk Gazetesi satarak harçlığımı çıkarmıştım.

Vatani görevimi yaparken, Deniz Kuvvetleri Komutanlığı’nın İstanbul Çubuklu’daki Seyir Hidrografi Dairesi Başkanlığı Basın Merkezi’nde görev alırken ulusal basınla tanıştım ve denizcilik tarihi ile ilgili yazılar yazdım.

Gebze’de gazeteciliğe 1982 yılında başladım. Aynı yıl Gebze’ye yerleşip, TRT ve Anadolu Ajansı başta olmak üzere birçok basın yayın kuruluşunun temsilciliğini ve muhabirliğini yaptım; ayrıca Uyanış Gazetesi’nde makaleler yazmaya başladım.

3 Aralık 1984’te, yayın hayatı kısa sürse de Gebze Gazetesi’ni kurmuştum. Gebze Gazetesi’nin 1984 yılında çıkan arşivine bu sene Ankara’daki Milli Kütüphane’de ulaştık.

Gebze Gazetesi, baskı yaptığımız matbaada yaşadığımız sorunlar nedeniyle 1985 yılı Şubat ayında kapandı; ardından yeni bir yayın için arayışa girdik.

1985 yılında Yeni Gebze Gazetesi’ni kurup, gazeteyi İzmit Hürsöz Gazetesi’nde bastırmaya başladım. 1987 yılında Kocaeli Gazeteciler Cemiyeti’nin kurucu üyeleri arasında yer aldım. Merkezi Ankara’da bulunan Anadolu Basın Birliği’ne üye oldum. 1987 yılında Gebze’de gazete matbaa tesislerini kurarak yayın hayatına devam ettim. 1989 yılında merkezi İstanbul’da olan Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’ne üye oldum. 1990 yılında merhum Turgut Özal’ın elinden Anadolu Basını Birincilik Ödülü’nü aldım. Yeni Gebze Gazetesi’ni günlük yayınlamaya başladım. TRT ve özel televizyonlarda programlar hazırlamaya başladım. 1993 yılında Gebze’nin ilk özel radyosu olan Gebze FM’i kurdum. Aynı yıl gazeteci ve belgeselci olarak yurtdışına çıkmaya başladım ve bugüne kadar birçok ülkede belgesel çekip araştırmalar yaptım. 1995 yılında bir grup arkadaşla Anadolu Yayıncılar Birliği’ni kurdum, 1997 yılında ise Türkiye Gazeteciler Federasyonu’nun kurucuları arasında yer aldım. 1998 yılında ‘Devri Alem’ belgesel TV programlarını çekmeye başladım; Meltem TV, TV5, Bengütürk TV ve TGRT Belgesel TV başta olmak üzere ulusal ve bölgesel kanallarda, 80’e yakın ülkede çektiğim belgeselleri hazırlayıp sunmaya devam ediyorum. (TGRT Belgesel ve birçok TV kanalında yayınlanmaktadır.)

Basın meslek kuruluşlarında çeşitli görevler aldım. 2014 yılında Türk Dünyası Gazeteciler Federasyonu’nun kurucuları arasında yer aldım ve Türk Dünyası Gazeteciler Şuraları ile Türk Dünyası Belgesel Film Festivali’nin düzenleme ve yürütme kurulu üyesi olarak görev yapmaktayım. 2020 yılı itibarıyla çalışmalarımı halen sürdürmekteyim.

Çalışan bir gazeteci olarak, http://www.gebzegazetesi.com, http://www.devrialem.tv ve http://www.iktav.com sayfalarında da görebileceğiniz gibi, yıllardır bıkmadan ve usanmadan, araştırmacı gazeteci ve belgesel yönetmeni olarak 28 yaşındaki bir delikanlı gibi heyecanla çalışmalarımı sürdürmeye devam ediyorum. Aynı zamanda AGRT Genel Başkanı olarak basın mesleğine katkı sunuyorum. Gazetecilik hayatımı kitaplaştırmaya ve belgeselleştirmeye başladım.

Gebze’de Gazetecilik Hatıralarım

1982 yılının Haziran ayında Gebze’ye gelmiştik. Gebze’de ve Darıca Osmangazi’de akrabalarım vardı. Asker ve öğrenci arkadaşlarımla birlikte bir ev kiralayıp burada çalışmaya başlamıştık.

İlk işimiz dondurma satmaktı. Daha sonra kitap ve kırtasiye üzerine açtığımız küçücük bir dükkân sayesinde, TRT ve Anadolu Ajansı muhabiri olarak gazeteciliğe biraz daha profesyonel bir geçiş yapmış olduk.

Tarihler 21 Eylül 1982’yi gösteriyordu. Gebze’nin tek gazetesi Uyanış Gazetesi’nde ilk yazar olarak ‘Salı’dan Salı’ya’ başlığıyla yazılar yazmaya başladım. İlk yazımın başlığı ise ‘Başlarken Merhaba’ idi.

Her hafta Salı günü yazımı gazeteye yetiştirmeye çalışıyor ve her yazımda Gebze ile bölgeyle ilgili görüşlerimi paylaşıyordum. Artık Gebze’de, haftalık bir gazetede köşe yazarlığı yapmaya başlamıştım.

Daha sonra birçok gazetenin Gebze temsilciliği ve muhabirliğini yaptım. Ayrıca ‘Ekonomi’ adlı ortak bir gazete çıkardık ve ‘Son Dakika Gazetesi’nin Gebze temsilciliğini Ercan Sançam ile birlikte yürüttüğümüz yıllar oldu. Nevzat Coşkun, Bekir Katı ile birlikte 1984 yılının ortalarında Gebze adıyla çıkardığımız ilk gazete… Sanki dün gibi bunlar.

Hepsi artık mazi oldu, ama gazeteciliğimizi geliştirip büyütmekte önemli kilometre taşları olarak çok değerli hatıralar olarak kaldı.

Gebze Gazetesi Nasıl Kuruldu

25 Mart 1985 tarihinde kurduğumuz gazetemizin kuruluş hikâyesinden sizlere bahsetmek istiyorum.

O dönemde Gebze’de tek bir gazete vardı: elde dizilip basılan Uyanış Gazetesi. Çok seslilik olması gerektiğine inanarak yeni yayın arayışlarına girdik. Gazetecilik mesleğinin içinden gelen eski belediye başkanı merhum Bülent Atasayan ile görüştük, toplantılar yaptık; ardından başka görüşmelerimiz de oldu, ancak başarılı olamadık.

Buna rağmen, kesinlikle Gebze’de gazete çıkarılacağına inanıyorduk; o sırada yaşım 25’ti.

Gebze’de gazete basacak bir matbaa yoktu, bu yüzden İzmit’e gittik. Çok zor şartlar vardı; bazen sabahlara kadar çalışıyor, başlıklar kurşunlarla diziliyor, sayfalar elde toplanıyor ve klişe imkânlarıyla uğraşıyorduk. Ama tüm bu zorluklar büyük bir zevk veriyordu.

Bazen uykusuz kalsak, kağıt balyalarının üzerinde uyusak, bazen aç kalsak da, her anı keyifliydi. Kamyonlarla İzmit’e gidip geliyorduk çünkü servis imkânı yoktu.

Kamyonlarla İzmit’e gidip geliyorduk çünkü servis imkânı yoktu. Her hafta, bazen üç kez gidip gelerek, yaklaşık iki yıl boyunca gazeteyi İzmit’te basıp yayınladık ve dağıtımını yaptık. Gebze’ye ilk matbaayı kurduğumuzda da çok büyük keyif almıştık.

BABAMDAN GAZETECİLİK VE GAZETECİLİK HATIRALARIM

Gazetecilik Nedir? Gazeteci Kime Denir?

Babalar Günü’nü kutladığımız bu günlerde, babalarımızla ilgili hatıraları yazıp paylaşmak için bir kampanya başlatmalıyız.

Babalardan alacağımız çok önemli dersler ve örnek olacak hatıraların bulunduğuna inanıyorum. Babalara bir gün yetmez; onları anmak ve anlamak için fırsatlar yaratmalı, her fırsatta babalarımızdan söz ederek, nasihat ve vasiyetlerini paylaşmalıyız.

Gazetecilik mesleğinin çok tartışıldığı, gazeteci-mafya-iş adamı ve siyasetçi ilişkilerinin gündemde olduğu günlerde kutladığımız Babalar Günü dolayısıyla, babamın bana verdiği gazetecilik dersi, nasihat ve vasiyetini sizlerle paylaşmak ve babamla yaşadığım gazetecilik hatıralarımı yazmak istiyorum.

Yazıma başlarken, babaların mafya ve diğer kötü isimlerle anılmasına isyan ediyor ve ‘baba’ kelimesinin mafyadan çıkarılmasını istiyorum. Babaların kötü sıfatlarla anılmasına tepki gösteriyorum. Önce birlikte babayı tarif etmeli, ‘baba kimdir?’ sorusunu araştırıp öğrenmeli ve anlamalıyız.

Baba Kimdir?

Baba, bilgi, nasihat ve öğüttür. Baba, öğretmen, okul ve ilimdir. Baba, güç, kuvvet ve başarıdır. Baba, ocaktır; evdir, yurt ve yuvadır. Baba, güvendir ve dayanaktır. Baba, şereftir; geçmiş ve gelecektir. Baba, varlığında bilinmeyen değerdir; kaybedilince anlaşılan kıymettir. Baba, tek kelimeyle, babadır.

Babaların yeri hiçbir zaman doldurulamaz. Baba için bir gün yetmez; her gün Babalar Günü’dür.

Tüm arkadaşlarımın Babalar Günü’nü kutluyor, hayatta olan babalara hayırlı ve uzun ömürler diliyor, ebediyete intikal eden, başta rahmetli babam Kandazoğlu Mustafa Kahraman olmak üzere tüm babaları rahmetle anıyorum. Ahirete göç eden tüm babaların ruhları için bir Fatiha ve üç İhlas okuyalım. El Fatiha…

Değerli sanatçı arkadaşım Mustafa Bey’in babalarla ilgili söylediği güzel bir eseri, tüm babalara armağan ediyorum.

https://www.youtube.com/watch?v=KbrLShLthVk

Babamdan Gazetecilik Dersi

Gazetecilikte etik ve ahlakın konuşulduğu bu günlerde, gazeteciliği doğru şekilde tanımlamamız ve öğrenmemiz gerekiyor. Gerçek gazeteci ve gazetecilik mesleği nedir? Ben kendime göre bir tanım yaptım; siz de kendinize göre bir tanım yapabilirsiniz.

Gazeteci, haberdir; bilgi ve belgedir. Gazeteci, zamana karşı yarışmaktır. Gazeteci, fedakârlık ve çalışmaktır. Gazeteci, güven, doğruluk ve dürüstlüktür. Gazeteci; namus, şeref ve onurdur. Gazeteci, haber ve doğru bilgidir. Gazeteci, yıkmak değil, yapmaktır. Gazeteci, cesaret ve korkusuzluktur.

Bugün Babalar Günü; baba ile ilgili ne söylesek, ne yazsak azdır. Bugün, 46 yıldır severek yaptığım gazetecilik mesleğinde, rahmetli babamın bana yol gösteren vasiyet ve nasihatinin ne kadar değerli olduğunu sizlerle paylaşmak istiyorum.

Gebze Gazetesi’nde (www.gebzegazetesi.com) daha önce yayımladığım Babalar Günü ile ilgili makalelerimi sizlerle paylaşıyorum.

http://www.gebzegazetesi.com/m/?id=1106&t=makale

http://www.gebzegazetesi.com/m/?id=3596&t=makale

Gazetecilikte yapıcı ol, yıkıcı olma. Gebze Gazetesi’ni Gebze’de ilk yayınladığım yıllarda, rahmetli babam yaz aylarını Giresun’un Espiye Soğukpınar beldesinde geçirir, kışın ise Gebze’ye gelir ve her fırsatta nasihat edip öğüt verirdi.

Bir gün beni karşısına oturtup eline Gebze Gazetesi’ni alarak dedi ki:

”Bak oğlum, gazetecilik çok zor ve sorumluluk isteyen bir meslektir. Bir yazın, bir haberin, bir fotoğrafın ev yıkar, cinayet işletir, iş adamını iflas ettirir, karı kocayı düşman edebilir. Oğlum, çok dikkat et; hep yapıcı ol, yıkıcı olma. Eleştirilerini yol göstererek yap ve doğru ile dürüstlükten ayrılma. Sana düşmanlık yapanlara bile haksızlık yapma; herkesin düşmanı olmaz; iş yapan, başarılı insanların düşmanı olur. Yazdığın haberlerle devletin ve milletin yanında ol.

Ben devletsizliğin ne olduğunu çok iyi biliyorum. Birinci Dünya Savaşı’nda, 1915 yılında dünyaya geldim. Osmanlı Devleti’nin yıkıldığını, 1923 yılında Türkiye Cumhuriyeti’nin nasıl kurulduğunu gördüm. Çocukluk yıllarında devlet olmadığı için çok sevdiğimiz yaylalara bile çıkamadık; devletin olmadığı yerde eşkıya olur.

Oğlum, doğruluk ve dürüstlükten ayrılma; doğruların yanında, kötülerin karşısında ol. Seni çok zor şartlarda okuttum. Devlete, millete ve ailene faydalı ol; ablalarına, abilerine ve kardeşlerine kol kanat ol. Ata, dede, memleketini ve köyünü unutma; her yıl köyüne gel. Allah seni yapıcı etsin, yıkıcı etmesin. Yapıcı ol, yıkıcı olma”

Babamın yıllar önce söylediği vasiyet ve nasihat kulaklarımda çınlıyor. Rahmetli babamın gazetecilikle ilgili öğütleri benim ilkem oldu. Sürekli yapıcı olmaya çalıştım, yıkıcı olmaktan kaçındım; en sert eleştirilerde bile her zaman öneriler sundum.

Gazeteci Kimdir?

Gazetecilik mesleğini icra eden; güncel olaylar, akımlar, konular ve kişiler hakkında bilgi toplayıp, olabildiğince tarafsız bir şekilde yayımlamaya gayret gösteren kişidir. Gazete, televizyon, radyo, magazin ve internet gibi kitle iletişim araçları tarafından yayımlanması amacıyla haber toplayan gazetecilere muhabir adı verilir. (Kaynak: Wikipedia)

Araştırmacı-Yazar ve Gazeteci Nasıl Olmalı?

Araştırmacı gazetecilik çok önemlidir. Bugün bile ardındaki karanlık suikast sonucu yaşamını yitiren Uğur Mumcu’nun araştırmacı gazetecilikle ilgili tespitlerimi sizlerle paylaşmak istiyorum.

“Gazeteciyi nasıl tanımlarsınız? Kimdir gazeteci, ne yapar? İşlevi nedir? Gazeteci, her konuda fikir ileri süren, her şeyi bilen insan demek midir? Hayır. Nereden bilecek gazeteci her şeyi? Ben kendime göre bir tanım yapayım:- Gazeteci, haber ve bilgi kaynağına en çabuk ulaşan ve bu kaynaklardan edindiği bilgi ve haberleri okurlara sunan insan demektir. Gazetecinin bu görevini yapabilmesi için habere, olaya, olguya, belgeye ve bilgiye dayalı yazılar yazması gerekir. Bunun için de gazetecinin güvenilir kişi olması zorunludur. Sır saklayan, haber ve bilgi kaynağını gizlemesini bilen, gerektiğinde hükümetlere ve güç odaklarına karşı savaşmayı göze alan insan, gazetecidir.” (Kaynak Milliyet, 3 Mayıs 1992 Uğur Mumcu)

Her yıl Babalar Günü’nü kutlarken duygulanırım; hele bir de kendi babamı anarken…

Bugün, baba ve dede olmuş bir gazeteci ve belgeselci olarak, ilk gazeteci hocam olan babamı daha iyi anlıyorum. Babalar gerçekten çok önemlidir. Babalarla ilgili çekilen filmler, belgeseller, yazılan kitaplar ve romanlar babaları tam anlamıyla anlatamaz. Babayı hakkıyla anlatan hiçbir edebiyat veya kültür eseri yoktur. Babaları ancak gerçek baba bilincine sahip olanlar anlayabilir; babaların değer ve kıymeti, ancak ebediyete uğradıklarında anlaşılır. Babaları hayatta olanlara, onların değerini ve kıymetini bilmelerini tavsiye ederim. Babalar Günü dolayısıyla, 12 ünlü şair tarafından babalarla ilgili yazılan şiirlerin yer aldığı linki sizlerle paylaşıyor ve tekrar Babalar Günü’nü kutluyorum.

https://www.cafrande.org/12-unlu-sairin-babalarina-yazdigi-12-siir-yalniz-senin-elini-opmek-icin-egilir-basim/?amp